تاوان کدوم گناه رو دارم پس میدم ؟!

اشکها هم دیگه درمون نیستند .

چرا غم من رو فقط کسی می فهمه که کاری از دستش بر نمی یاد ؟

من تا کی محکومم ؟

مثل برق گذشت . الان سی و دو سال و هفت ماه از عمرم میگذره . چرا کالای به این گرون قیمتی رو به این راحتی به کسی به امانت سپردم که قدرش رو نمی دونست . چرا نفهمیدم که فقط امانت داری یک نفر ، شرط این نیست که بهش امانت بسپاری ، بلکه باید فرد امانت دار ، بهای امانت رو بدونه .

ای کاش اینقدر دوستم نداشت . ای کاش اینقدر بهم وابسته نبود . ای کاش غیر از من ، توی این دنیا کسی رو داشت . ای کاش یه غلطی میکرد تا با خیال راحت پا رو همه چیز میذاشتم و می رفتم خودم رو یه گوشه ای گم و گور میکردم.

ای کاش فقط می مردم . ای کاش تموم بشه این زندگی تخمی من .

نمی خوام کسی دوستم داشته باشه . نمی خوام کسی رو دوست داشته باشم...

چرا نیستی ؟! چقدر بهت احتیاج دارم . تویی که فقط تو میدونی دردم چیه ؟ به آغوشت احتیاج دارم . به امنیت بازوانت محتاجم . تویی که بدون اینکه من بخوام یا تلاشی کنم جزء جزء وجودم رو کاویدی و شناختی و خوندی و بعد گفتی که می پرستمت . زنی که می پرستی ، امشب بهت احتیاج داره . زنی که حسرتش رو می خوری ، امشب در حسرت اینه که کنارش باشی تا فقط درکش کنی . تا همین که اشکهاش رو دیدی ، بفهمی که چه مرگشه !

این چه رسمیه آخه ؟ خدایا چرا اینقدر بی انصافی ؟! اونی که کنارمه ، از درکم ناتوانه . اونی که درکم می کنه ، از در کنارم بودن ناتوانه ! همیشه یه پای همه قضایا باید بلنگه !

گفتی همیشه کنارتم . گفتی به من تکیه کن . گفتی هر وقت بهم احتیاج داشتی کافیه که تو آینه به خودت نیگا کنی . بعد من رو می بینی که پشتت ایستادم . کافیه برگردی و خودت رو بندازی تو آغوش من ... من با لبخند تلخی به حرفات گوش میدادم . و فقط می گفتم مرسی . میدونی چرا ؟! چون تو عاشقی و رویایی . من وامونده ام و واقع گرا!